DİPROCORTIN

Ticari adı

DİPROCORTIN

ATC

A07EA04,C05AA05,DO7ACO1,H02AB01,R01AD06,R03BA04,S01BA06,S02BA07,S03BA03.

DİPROCORTIN

Təsiredici maddə: 1 ml suspenziyanın tərkibində 6,43 mq betametazon-dipropionat (5 mq betametazona ekvivalent) və 2,63 mq betametazon natrium-fosfat (2 mq betametazona ekvivalent) vardır.

Köməkçi maddələr: natrium-hidrofosfat, dinatrium EDTA, polisorbat 80 (tvin 80), karboksimetilsellüloza natrium 7 MF, metilparaben, propilparaben, benzil spirti, inyeksiya üçün natrium xlorid, polietilenqlikol 3350.

Şəffaf, rəngsiz, azca özlü mayedir, içərisində asanlıqla suspenziya halına keçən ağ və ya demək olar ki, ağ rəngli hissəciklər vardır, kənar qarışıqlardan azaddır.

Sistem istifadə üçün kortikosteroidlər.

Diprocortin betametazonun əzələdaxili, oynaqdaxili, oynaqətrafı, sinovialdaxili və dəridaxili inyeksiyalar üçün, həmçinin bilavasitə zədələnmiş nahiyəyə yeridilmə üçün həll olan və az həll olan efirlərinin kombinasiyasından ibarətdir. Diprocortin yüksək qlükokortikosteroid və əhəmiyyətsiz dərəcədə mineralokortikoid fəllığına malikdir.

Bundan başqa, preparat karbon homeostazını və su-elektrolit balansını tənzimləyir.

Betametazon-dipropionat kristallarının kiçik ölçülü olması dəridaxili yeritmə və bilavasitə zədələnmə ocağına yeritmə üçün kiçik diametrli (0,9 mm-ə qədər) iynələrin istifadə olunmasına imkan verir.

Betametazon natrium-fosfat – asan həll olan komponent olub, yeridilmə yerindən sürətlə absorbsiya olunur və müalicəvi təsirin tez başlanmasını təmin edir. Betametazon-dipropionat – az həll olan komponentdir, inyeksiya yerində yaranan depodan tədricən absorbsiya olunur və preparatın uzunmüddətli təsirini təmin edir.

Plazma zülalları ilə birləşməsi – 62,5%. Qaraciyərdə metabolizə olunur. Əsasən böyrəklər vasitəsilə, çox az hissəsi isə ödlə xaric olur.

Revmatoid artrit, osteoartritlər, bursitlər, tendosinovitlər, tendinitlər, peritendinitlər, ankilozlaşdırıcı spondilit, epikondilit, radikulit, koksidinium, işias, lümbaqo, əyriboyunluq, qanqlioz kista, ekzostoz, fassiit, pəncə xəstəliyi, bərk döyənək fonunda bursit, ayağın baş barmağının məhdud hərəkətliliyi.

• Bronxial astma, astmatik status, ot qızdırması (pollinoz), allergik bronxit, allergik rinit, dərman allergiyası, zərdab xəstəliyi, həşərat dişləməsinə qarşı reaksiya.

• Аtopik dermatit (pulşəkilli ekzema), neyrodermitlər, kontakt dermatiti, ifadə olunmuş günəş dermatiti, övrə, qırmızı yastı dəmrov, insulin lipodistrofiyası, yuvalı alopesiya, diskoid eritematoz qurdeşənəyi, psoriaz, kelloid çapıqlar, adi qabar, herpetik dermatit, kistoz çivzələr.

• Sistem eritematoz qurdeşənəyi, sklerodermiya, dermatomiozit, düyünlü periarteriit.

• Böyüklərdə leykozun və limfomaların palliativ müalicəsi; uşaqlarda kəskin leykoz.

• Аdrenogenital sindrom, xoralı kolit, regionar ileit, spru; qanın kortikosteroid müalicə tələb edən patoloji dəyişiklikləri, nefrit, nefrotik sindrom.

• Böyrəküstü vəzilərin qabıq maddəsinin birincili və ikincili çatışmazlığı (mineralokortikoidlərlə məcburi birgə yeridilməsi zamanı).

Betametazona, preparatın digər komponentlərinə və ya digər qlükokortikosteroidlərə qarşı yüksək həssaslıq. Sistem mikozlar. İdiopatik trombositopenik purpurası olan pasiyentlərə əzələdaxili yeridilmə.

Preparatın hamiləlik dövründə təhlükəsizliyinə dair nəzarət olunan tədqiqatlar aparılmadığı üçün hamiləlik dövründə onu yalnız ana üçün fayda/döl (uşaq) üçün mümkün potensial təhlükə nisbəti hərtərəfli qiymətləndirildikdən sonra təyin etmək lazımdır. Hamiləlik dövründə müalicəvi dozalarda kortikosteroidlər yeridilmiş analardan doğulan uşaqlar tibbi nəzarət altında olmalıdırlar (böyrəküstü vəzilərin qabıq maddəsinin çatışmazlığı əlamətlərini erkən aşkar etmək üçün).

Laktasiya dövründə Diprocortin preparatının təyin edilməsi üçün zərurət yaranarsa, o zaman müalicənin ana üçün vacibliyini nəzərə almaqla ana südü ilə qidalandırmanın dayandırılması məsələsini həll etmək lazımdır (uşaqlara mümkün arzuolunmaz təsirinə görə).

Uşaqlarda istifadəsinə dair klinik məlumatlar yoxdur, ona görə də onu bu yaş qrupunda olan pasiyentlərdə istifadə etmək tövsiyə olunmur (boy artımında geriqalma və böyrəküstü vəzilərin qabıq maddəsinin ikincili çatışmazlığının inkişafı mümkündür)

Preparatın istənilən yeridilməsi (yumşaq toxumalara, zədələnmə ocağına, oynaqdaxili və s.) aydın ifadə olunmuş yerli təsir zamanı sistem təsirə gətirib çıxara bilər.

Toxumaların yerli atrofiyasının qarşısını almaq üçün qlükokortikosteroidlərin əzələdaxili inyeksiyasını dərinə yeritmək lazımdır.

Oynaqdaxili inyeksiyalar yalnız tibb personalı tərəfindən həyata keçirilməlidir. Septik prosesi istisna etmək üçün oynaqdaxili mayeni analiz etmək lazımdır. Oynaqdaxili infeksiya olduqda preparat yeridilməməlidir. Ağrının hiss olunacaq dərəcədə güclənməsi, ətraf toxumaların temperaturunun yüksəlməsi və oynağın hərəkətliliyinin daha da məhdudlaşması septik artritin olduğunu göstərir. Diaqnoz təsdiq olunduqda antibakterial müalicə təyin etmək lazımdır.

Qlükokortikosteroidləri qeyri-stabil oynağa, infeksiyalaşmış nahiyələrə və fəqərəarası aralığa yeritmək tövsiyə olunmur. Osteoartrit zamanı oynağa təkrar inyeksiyalar oynağın dağılma riskini artıra bilər. Uğurlu onaqdaxili müalicədən sonra pasiyent oynağın artıq yüklənməsindən qaçmalıdır.

Preparat hipotireozu və ya qaraciyər sirrozu olan pasiyentlərdə, gözlərin herpetik zədələnməsi olan pasiyentlərdə (buynuz təbəqənin perforasiyası təhlükəsinə görə); qeyri-spesifik kolit zamanı, perforasiya təhlükəsi olduqda, abssesdə və digər irinli infeksiyalarda, həmçinin divertikulitdə, təzə bağırsaq anastomozlarında, mədənin və 12-barmaq bağırsağın aktiv və latent xora xəstəliyində, böyrək çatışmazlığında, arterial hipertenziyada, osteoporozda, ağır miasteniyada ehtiyatla istifadə edilməlidir.

Diprocortin preparatından istifadə fonunda psixi pozulmalar (xüsusilə emosional qeyri-stabil pasiyentlərdə və psixoza meylli olanlarda) mümkündür.

Preparatla müalicə zamanı şəkərli diabeti olan xəstələr hipoqlikemik müalicənin korreksiyasına ehtiyac duya bilərlər.

Qlükokortikosteroid alan xəstələrə çiçəyə qarşı peyvənd edilməməlidir. Nevroloji fəsadların inkişaf riskini və cavab olaraq aşağı immun reaksiyanı (anticisimlərin əmələ gəlməməsi) nəzərə alaraq, kortikosteroid alan (xüsusilə böyük dozalarda) xəstələrə digər immunizasiya həyata keçirmək tövsiyə edilmirsə, əvəzedici müalicə zamanı (məsələn, böyrəküstü vəzilərin qabıq maddəsinin birincili çatışmazlığı zamanı) immunizasiyanın aparılması mümkündür.

İmmuniteti tormozlayan dozalarda Diprocortin alan pasiyentlərə su çiçəyi və qızılcası olan xəstələrlə təmasdan qaçmaq lazımdır (bu, xüsusilə, preparatı uşaqlara təyin edərkən vacibdir). Preparatdan istifadə zamanı nəzərə almaq lazımdır ki, qlükokortikosteroidlər infeksion xəstəliyin əlamətlərini gizlədə, həmçinin orqanizmin müqavimətini aşağı sala bilər.

Aktiv vərəm zamanı preparat yalnız ildırımsürətli və ya disseminəolunmuş vərəm halında adekvat vərəməleyhinə müalicə ilə birlikdə təyin oluna bilər. Latent vərəmi olan pasiyentlər və ya tuberkulin sınağına müsbət reaksiya verən pasiyentlər əvvəlcə həkimlə vərəməleyhinə profilaktik müalicə məsələsini həll etməlidirlər.

Qlükokortikosteroidlərin uzunmüddətli istifadəsi kataraktanın (xüsusilə uşaqlarda), görmə sinirinin mümkün zədələnməsi ilə qlaukomanın inkişafına və gözün ikincili infeksiyasının (göbələk və ya virus) inkişafına səbəb ola bilər. Xüsusilə 6 aydan yuxarı müddət ərzində Diprocortin alan pasiyentlərə vaxtaşırı olaraq oftalmoloji müayinədən keçmək lazımdır.

Arterial təzyiqin yüksəlməsi zamanı mayenin və natrium-xloridin toxumalarda ləngiməsi və orqanizmdən kaliumun xaric olmasının artması zamanı (hansı ki, ödemlərlə, ürəy fəaliyyətinin pozulması ilə özünü biruzə verə bilər) xörək duzunun məhdudlaşdırılması ilə pəhriz saxlamaq və əlavə olaraq kalium tərkibli preparatlar qəbul etmək tövsiyə olunur.

Hipoprotrombinemiya zamanı Diprocortin preparatı ilə kombinasiyada asetilsalisil turşusunu ehtiyatla qəbul etmək lazımdır (qanaxma riskinin yüksəlməsi ilə əlaqədar olaraq).

Нəmcinin, yadda saxlamaq lazımdır ki, müalicə qurtardıqdan sonra bir neçə ay müddətində böyrəküstü vəzilərin qabıq maddəsinin ikincili çatışmazlığının inkişafı mümkündür. Bu müddət ərzində stress vəziyyəti yaranarsa və ya buna təhlükə olarsa, Diprocortin preparatı ilə müalicəni bərpa etmək lazımdır.

Qlükokortikosteroidlərdən istifadə fonunda spermatozoidlərin hərəkətliliyində və miqdarında dəyişikliyin olması mümkündür.

DİPROCORTIN® suspenziyası venadaxili və ya dərialtı yeridilmə üçün nəzərdə tutulmamışdır. Preparatdan istifadə zamanı aseptik qaydalara ciddi əməl edilməlidir.

Adətən, Diprocortin avtonəqliyyatı idarə edərkən və digər mexanizmlərlə işləyərkən reaksiya sürətinə təsir göstərmir. Lakin, tək-tək hallarda əzələ zəifliyi, qıcolmalar, görmənin pozulması, başgicəllənmə, başağrısı, əhvalın dəyişməsi, depressiya (aydın ifadə olunan psixotik reaksiyalarla), yüksək qıcıqlanma baş verə bilər, ona görə də preparatla müalicə vaxtı avtonəqliyyatı idarə etmək və digər mexanizmlərlə işləmək tövsiyə olunmur.

Eyni zamanda fenobarbitalın, rifampisinin, fenitoinin və ya efedrinin istifadəsi preparatın metabolizmini gücləndirə və beləliklə, onun müalicəvi aktivliyini aşağı sala bilər.

Qlükokortikosteroidlərlə estrogenlərin birlikdə istifadəsi zamanı preparatın dozasına düzəliş edilməsi lazım gələ bilər (doza həddinin aşılması təhlükəsinə görə).

Diprocortin preparatı ilə kaliumun xaric olmasına səbəb olan diuretiklərin birlikdə istifadəsi hipokaliemiyanın inkişaf ehtimalını artırır. Qlükokortikosteroidlərlə ürək qlikozidlərinin birlikdə istifadəsi zamanı aritmiyanın inkişaf riskinin artmasına və ya üskükotu intoksikasiyasına (hipokaliemiya nəticəsində) səbəb olur.

Diprocortin amfoterisin-B qəbulu ilə əlaqədar törənən kalium ionlarının xaric olmasını daha da gücləndirə bilər.

Diprocortin preparatının dolayı təsirli antikoaqulyantlarla eyni zamanda istifadəsi qanın laxtalanma sürətinin dəyişməsinə səbəb ola bilər ki, bu da dozanın korreksiyasını tələb edə bilər.

Qlükokortikosteroidlərin qeyri-steroid iltihabəleyhinə preparatlarla, etanolla və ya tərkibində etanol olan preparatlarla kombinəolunmuş şəkildə istifadəsi mədə-bağırsaq traktının eroziv-xoralı zədələnmələrinin meydana çıxma tezliyinin və ya intensivliyinin yüksəlməsinə səbəb ola bilər.

Birlikdə istifadə zamanı qlükokortikosteroidlər qan plazmasında salisilatların konsentrasiyasını aşağı sala bilər.

Qlükokortikosteroidlərlə somatotropinin eyni zamanda yeridilməsi sonuncunun absorbsiyasının ləngiməsinə səbəb ola bilər.

Qlükokortikosteroidin orqanizmə sistem daxil olması zəruri olduqda Diprocortin-ın əzələdaxili yeridilməsi; artrit zamanı bilavasitə zədələnmiş yumşaq toxumaya oynaqdaxili və periartikulyar inyeksiya şəklində; dərinin müxtəlif xəstəlikləri zamanı dəridaxili inyeksiya şəklində; pəncənin bəzi xəstəlikləri zamanı zədələnmə ocağına yerli inyeksiya şəklində yeridilməsi tövsiyə olunur.

Dozalanma rejimi və yeridilmə qaydası göstərişdən, xəstəliyin ağırlığından və xəstənin müalicəyə reaksiyasından asılı olaraq fərdi qaydada müəyyən edilir. Preparat minimal dozada yeridilməlidir, istifadə müddəti isə maksimum qısa olmalıdır.

Doza qənaətbəxş klinik effekt almaq üçün seçilməlidir. Əgər müəyyən müddət ərzində qənaətbəxş effekt meydana çıxmazsa Diprocortin preparatı ilə müalicəni dayandırmaq və digər müvafiq müalicəyə başlamaq lazmdır.

Sistem müalicə zamanı Diprocortin preparatının başlanğıc dozası əksər hallarda 1-2 ml təşkil edir. Xəstənin vəziyyətindən asılı olaraq, lazım gələrsə yeridilmə təkrar aparılır. Preparat sağrı nahiyəsinə əzələdaxili dərinə yeridilir:

–təcili tədbirlərin zəruri olduğu ağır vəziyyətlərdə (qırmızı qurdeşənəyi və astmatik status), preparatın başlanğıc dozası 2 ml təşkil edə bilər;

–müxtəlif dermatoloji xəstəliklərdə, adətən 1 ml preparat kifayətdir;

–tənəffüs sisteminin xəstəliklərində Diprocortin preparatının təsiri əzələdaxili yeridilməsindən sonra bir neçə saat müddətində başlayır; bronxial astma, ot qızdırması, allergik bronxit və allergik rinit zamanı vəziyyətin əhəmiyyətli dərəcədə dəyişməsi 1-2 ml preparatın yeridilməsindən sonra əldə edilir;

–kəskin və xroniki bursitlərdə əzələdaxili yeridilmə üçün başlanğıc doza 1-2 ml təşkil edir. Lazım gələrsə, bir neçə təkrar inyeksiya edilir.

Yerli yeridilmə zamanı eyni zamanda yerli anesteziyaedici preparatın istifadəsi yalnız tək-tək hallarda zəruridir. Əgər yerli anesteziyaedici maddənin eyni zamanda yeridilməsi arzuolunandırsa, o zaman prokain-hidroxloridin və ya lidokainin 1%-li və ya 2%-li məhlullarından istifadə edilir və bu zaman bu preparatların elə dərman forması seçilir ki, onun tərkibində parabenlər olmasın. Tərkibində metilparaben, propilparaben, fenol və digər oxşar maddələr olan anestetiklərin istifadə edilməsinə icazə verilmir. Anestetikin Diprocortin preparatı ilə kombinasiyada istifadəsi zamanı şprisə əvvəlcə preparatın lazım olan dozası yığılır, sonra bu şprisə ampuldan yerli anestetikin lazım olan dozası yığılır və qısa müddət ərzində çalxalanır.

Kəskin bursitlərdə (subdeltayabənzər, kürəkaltı, dirsək və dizqapağıönü) sinovial çantaya 1-2 ml Diprocortin preparatının yeridilməsi ağrının yüngülləşməsinə və bir neçə saat ərzində hərəkətliliyin tam bərpa olunmasına səbəb ola bilər. Xroniki bursitin müalicəsi xəstəliyin kəskin tutmasının aradan qaldırılmasından sonra preparatın aşağı dozaları ilə aparılır.

Kəskin tendosinovitlərdə, tendinitlərdə və peritendinitlərdə Diprocortin preparatının bir inyeksiyası xəstənin vəziyyətini yüngülləşdirir, xroniki hallarda – reaksiyadan asılı olaraq preparatın inyeksiyasını təkrar etmək lazımdır. Preparatın bilavasitə vətərə yeridilməsindən qaçmaq lazımdır. Revmatoid artrirdə və osteoartritdə preparatın 0,5-2 ml dozada oynaqdaxili yeridilməsi ağrını, oynaqların ağrılığını və hərəkət məhdudluğunu yeridildikdən sonra 2-4 saat müddətində azaldır. Preparatın müalicəvi təsir müddəti əhəmiyyətli dərəcədə dəyişir və 4 həftə və daha çox təşkil edə bilər.

Böyük oynaqlara yeridilmə zamanı preparatın tövsiyə olunan dozaları 1-2 ml təşkil edir; orta oynaqlara – 0,5-1 ml; kiçik oynaqlara – 0,25-0,5 ml.

Dərinin bəzi xəstəliklərində preparatın bilavasitə zədələnmiş ocağa dəridaxili yeridilməsi effektivdir, doza 0,2 ml/sm2 təşkil edir. Zədələnmiş nahiyə tuberkulin şprisi və təqribən 0,9 mm diametrli tuberkulin iynəsinin köməyi ilə bərabər dərəcədə iynələnir. Bütün yeridilmə nahiyələrinə 1 həftə ərzində yeridilmiş preparatın ümumi dozası 1 ml-dən çox olmamalıdır.

Bərk döyənək zamanı Diprocortin preparatının tövsiyə olunan birdəfəlik dozaları (yeridilmələrarası interval 1 həftə) – 0,25-0,5 ml (adətən, 2 inyeksiya effektivdir); şpor zamanı – 0,5 ml; ayağın böyük barmağının çətin hərəkətliliyi zamanı – 0,5 ml; sinovial kista zamanı – 0,25-0,5 ml; tendosinovit zamanı – 0,5 ml; kəskin podaqra artriti zamanı – 0,5 -1 ml. Yeritmə üçün tuberkulin şprisi ilə iynəsindən (diametri təqribən 1 mm) istifadə etmək tövsiyə olunur.

Müalicəvi effekt əldə edildikdən sonra dəstəkləyici doza məhlulda betametazonun konsentrasiyasını azaltmaqla başlanğıc dozanın tədricən azaldılması yolu ilə seçilir və müvafiq zaman intervallarında yeridilir.

Dozanın azaldılması minimal effektiv doza əldə olunana qədər davam etdirilir. Stress vəziyyəti yarandıqda və ya yaranma qorxusu olduqda (hansı ki, xəstəliklə əlaqədar deyildir) ola bilər ki, preparatın dozasının yüksəldilməsinə ehtiyac yaransın.

Uzunmüddətli müalicədən sonra preparatdan istifadənin dayandırılması dozanın tədricən azaldılması yolu ilə həyata keçirilməlidir. Xəstənin vəziyyəti ən azı 1 il ərzində uzunmüddətli müalicənin qurtarması zamanı və ya preparatın yüksək dozalarda istifadəsindən sonra müşahidə edilməlidir.

Digər qlükokortikosteroidlərin istifadəsi zamanı olduğu kimi, preparatın əlavə təsirləri dozadan və preparatın istifadə müddətindən asılıdır. Bu təsirlər, adətən, dönər xarakterlidir və dozanın azaldılması ilə azaldıla bilər.

Su-elektrolit balansı: natriemiya, kaliumun xaric olmasının yüksəlməsi, hipokaliemik alkoloz, kalsiumun xaric olmasının artması, toxumalarda mayenin ləngiməsi.

Ürək-damar sistemi: durğun ürək çatışmazlığı (bu xəstəliyə meylliyi olan xəstələrdə); arterial hipertenziya.

Sümük-əzələ sistemi: əzələ zəifliyi, miopatiya, əzələ kütləsinin itməsi, psevdiparalitik miasteniya zamanı miastenik simptomların pisləşməsi, osteoporoz, bud və çiyin sümüklərinin başlarının aseptik nekrozu, borulu sümüklərin patoloji sınıqları, vətərlərin qırılması, oynaqların qeyri-stabilliyi (çoxsaylı inyeksiyalardan sonra).

Həzm sistemi: mədə-bağırsaq traktının sonrakı mümkün perforasiya və qanaxması ilə eroziv-xoralı zədələnməsi, pankreatit, meteorizm.

Dəri: yaraların sağalmasının pisləşməsi; dərinin atrofiyası; dərinin nazikləşməsi; petexiyalar və ekximozlar; üzün eriteması; yüksək tərlilik; dermatit, səpgi, angionevrotik ödem kimi dəri reaksiyaları.

Sinir sistemi: qıcolmalar, görmə siniri diskinin ödemi ilə kəllədaxili təzyiqin yüksəlməsi (adətən müalicə qurtardıqdan sonra), başgicəllənmə, başağrısı, eyforiya, əhvalın dəyişməsi, depressiya (ifadə olunmuş psixotik reaksiyalarla), yüksək qıcıqlanma, yuxusuzluq.

Endokrin sistemi: menstrual siklin pozulması, Kuşinq sindromu, dölün inkişafının və uşağın boyartımının ləngiməsi, qlükozaya tolerantlığın pozulması, latent şəkərli diabetin təzahürü, insulin inyeksiyasının və ya peroral antidiabetik vasitələrin istifadəsinə tələbatın artması.

Görmə: arxa subkapsulyar katarakta, gözdaxili təzyiqin yüksəlməsi, qlaukoma, ekzoftalm.

Maddələr mübadiləsi: mənfi azot balansı (zülal katabolizmi nəticəsində), nevroloji fəsadlara səbəb ola bilən lipomatoz, həmçinin medistenal və epidural lipomatoz; bədən kütləsinin artması.

Digər təzahürlər: preparatın yeridilməsinə anafilaktik və ya yüksək həssaslıq reaksiyaları və hipotenziv reaksiya.

Preparatın parenteral yeridilməsilə bağlı digər əlavə reaksiyalar: üz və baş nahiyəsində yerli istifadə zamanı tək-tək hallarda görmənin pozulması, hiper- və hipopiqmentasiya, dərialtı və dəri atrofiyası, aseptik absseslər, inyeksiyadan sonra (oynaqdaxili yeridilmə) qanın üz dərisinə axması və neyrogen artropatiya.

Betametazonun doza həddinin kəskin aşılması həyat üçün təhlükəli vəziyyət yaratmır.

Вir neçə gün müddətində qlükokortikosteroidlərin yüksək dozalarda yeridilməsi arzuolunmaz nəticələrə səbəb olmur (çox yüksək dozalarda və ya şəkərli diabet zamanı, qlaukoma zamanı, MBT-nın eroziv-xoralı zədələnmələrinin kəskinləşməsi zamanı və ya üskükotu preparatları ilə, dolayı təsirli antikoaqulyantlarla və ya kaliumqovucu diuretiklərlə eyni zamanda müalicə alan pasiyentlərdə istifadəsi istisna olmaqla)

Müalicəsi. Xəstənin vəziyyətinə hərtərəfli nəzarət etmək lazımdır. Optimal maye istifadə etmək, plazma və sidiyin elektrolit tərkibinə (xüsusilə orqanizmdə natriumun və kaliumun balansına) nəzarət etmək lazımdır. Bu ionların dizbalansı aşkar edildiyi zaman müvafiq müalicə aparılmalıdır.

2 ml, şüşə ampullarda. 1 ampul içlik vərəqə ilə birlikdə karton qutuya qablaşdırılır.

30 °С temperaturda, işıqdan qorunan və uşaqların əli çatmayan yerdə saxlamaq lazımdır. Dondurmaq olmaz.

İstifadə etməzdən əvvəl çalxalamaq lazımdır.

3 il Yararlılıq müddəti bitdikdən sonra istifadə etmək olmaz.

Resept əsasında buraxılır.

“Sigmatec Pharmaceutical Industries”, İskəndəriyyə, Misir.